Girəndə Kufəyə Zeynəb baxıb cüda başına,

Deyərdi dərdi-delin öz yaralı qardaşına.

Gəlibdi nizədə qanlı başın dilə, qardaş,

Kəlam həqqi oxur əhli-batilə, qardaş.

Dübarə yara vurublar axar başın qanı,

Yanar bəlalı bacın ölsün kül üstə yatmışdın,

Məhasinin bələşib torpağa, külə qardaş.

O qan dolan gözün aç dərbədər əyalüvə bax,

Vurubdu boynumuza Şümr silsilə, qardaş.

Bəlalı başının eşqi salıb bəlaya məni,

Bu hali-zarimi bir kimsə yox bilə, qardaş.

O qədər qamçı vurub Şümr qollarım göyərüb,

Bu qəmlər ilə bacın ölməyib hələ, qardaş.

 

 

 

Mərsiyələr Kitabından

 

 


more post like this