Üzümə meykdənin ki, qapısın bağladılar,

Qəmimi meysatana etməli oldum izhar.

Eşq peymanəsi, ol saqiyə qurban gedərəm,

O gözələ surətə qəlbi dolusu eşqim var.

Yanaram şəmi odunda necə bir pərvanə,

Məcnunam, bir dəli-divanə, yerim səhralar.

Kimə bu qəmli könül sirrini izhar eləyim?

Könlüm o köhnə sənəkdən qədəh ilə mey umar.

Mey dolu camı gətir, al kitabı qarşımdan,

Burda axtardığını bəlkə könül orda tapar.

Elmin, ağlın hörümündən mey içib ayrılıram,

Bəlkə zülfü hörümündən mənə yer versin o yar.

 

 

İmam Xomeyninin arifanə şerlərindən tərcümələr Kitabından…

 

 

 

 

 


more post like this