Pərdə qaldır, daha naz etmə, camalın göstər!

Bağrıqan aşiq o rüsxarını görmək istər.

Ətəyindən sənin ey dost, daha çəkmərəm əl,

Xəstə canımda rəqəm, ya ki, nəfəs var nə qədər.

Gözəlim, hüsnün önündə nə qədər dilbər var,

Dalğalı bir dəniz üstündə saman tək görünər.

Qanadı yansa bahardan pay alamaz bülbül,

Qarğa meydan sulayar, arı səsiylə öyünər.

Ürəyim dərdinə kimdən, haradan çarə gəzim?

Mən kimi haq arayan varmı ki, fəryada yetər.

Belə hay-huy, belə qovğa ki, afaq tutar

Karvanın zənc səsidir, mənzili dildarə gedər.

 

İmam Xomeyninin arifanə şerlərindən tərcümələr Kitabından…


more post like this