İnsanın əxlaqi fəzilətlərindən biri – qənaətdir. Qənaət odur ki, ehtiyacın olana qane olasan, daha artığının dalınca qaçmayasan. İnsan – məhdud bir varlıqdır. Onun bədənini örtməsi və yataqda üstünü örtməsi üçün məgər nə qədər parçaya ehtiyac var ki?
Gün ərzində yüz paltardan ancaq birini və ya ikisini geyinə bilər. Onlarla yataq işərisində ancaq birində yata bilər. Əgər birdən çox yastıqda yatsa, boynu ağrıyar. Çoxlu tikə mədəni incidər. Çoxlu su içmək qarnına əziyyət verər. Hara getsə, yenə də məhdudiyyətlə qarşılaşar, çünki özü məhduddur.
Ancaq insan qəlbi belə deyildir. Belə ki, Allah buyurur: “Yerə sığışmıram, göyə sığışmıram. Ancaq möminin qəlbinə sığışıram”.
Ey bəndə! Qəlbində niyə bu qədər maddiyyat və dünya sevgisi vardır? Məsumlardan (ə) biri buyurur:“Əgər ölümlər zahir olsaydı, arzular necə rüsvay olardılar”.
İmam Muhəmməd Baqir (ə) buyurur: “Məbada, baxışlarını özündən yüksəyə qaldırasan, kifayətdir. Allahın Peyğəmbərə (s) buyurduğundan ibrət alaq: “Odur ki, onların malları və övladları(nın çoxluğu) səni təəccübləndirməsin! Həqiqətən Allah onların (mal və övladlarının əldə edilməsi və qorunması) vasitəsilə dünya həyatında onlara əzab vermək və canlarının kafir olduqları halda çıxmasını istəyir”. (“Tövbə” 55). Həmçinin buyurur: “Sınamaq üçün onların bəzi təbəqələrini bəhrələndirdiyimiz şeyə (var-dövlət, övlad və məqama) gözünü dikmə ki, onlar dünya həyatının çiçək və zinətləridir. Və Rəbbinin ruzisi (kitab və din) daha yaxşı və əbədidir”. (“Taha” 131).
İmam Baqir (ə) yenə buyurur: “Əgər bu yolda qəlbinə xarlıq batarsa, Peyğəmbərin (s) həyatını yada sal ki, yeməyi arpa çörəyi, şirniyyatı xurma idi və hər zaman əldə olunur”.
Çünki insanın maddi istəklərinin ucu-bucağı yoxdur. Ona görə də bu yolda səadət yoxdur. Hər nəyin olsa, yenə insan üçün az olar.
“Hər kim – kişi, yaxud qadın imanı olan halda yaxşı iş görsə, onu şübhəsiz, (dünyada) pak bir həyatla yaşadacaq və (axirətdə) mükafatlarını çox gözəl olan əməllərinin müqabilində verəcəyik”. (“Nəhl” 97). Bu həyat – qənaətlə dolu bir həyatdır.
İmam Sadiq (ə) buyurur: “Hər kim Allahdan olan az yaşayış vasitələrinə razı olarsa, Allah da onun az əməlinə razı olar”.
“Qənaət elə bir padşahdır ki, sakit olmaz, məgər möminin qəlbində”.
Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Nə zaman Adəm övladı üçün iki səhra qızıl olsa, yenə də istəyər ki, bir dənəsi də olsun”.
Allah Təala beş sifəti beş yerə qoyar: izzəti itaətə, zilləti günaha, heybəti gecə qiyamına, hikməti boş mədəyə, gücü qənaətə.
Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Xoşbəxt o kəsdir ki, İslam yoluna hidayət olmuşdur. Qazanc əldə etməkdə kifayət olana qane olsun, qənaət etsin”. Həzrət (s) başqa yerdə buyurur: “Elə bir zəngin yoxdur ki, Qiyamət günü arzu etməsin: “Ey kaş dünyada olan zaman gündəlik ehtiyacımla kifayətlənərdim””.
Məsumlardan (ə) gələn hədislərdə oxuyuruq: “Qane ol ki, insanların ən şükür edəni olasan!”. “Allahın sənə ruzi verdiyindən razı ol ki, insanların ən zahidi olasan”.
İmam Həsən (ə) buyurur: “Gücün ən yaxşı növü – qənaət, ən alçağı yoxsulluqdur”.
Beləliklə deyə bilərik ki, həqiqi mömin əlində olanlara qane olub, Allaha şükür etməlidir. (Tebyan/ Deyerler.org)

http://sualcavab.ge/


more post like this