Namaz hər bir salikin son tərəqqisidir ki, vasitəsiz öz Allahıyla söhbət edir.
Allah taalanın Qurani kərimdə buyurduğu kimi:
Namaz qılınki, məni yad edəsiniz unutmayasınız və mən namaz vasitəsiylə sizin yadınızda olam. Əgər Alahı yad etmək namaz vasitəsiylə olsa, insanın qəlbi mütməin olur; o cür ki, Allahı yad etmək qəlblərə etminanlıq bağışlayır. Namaz qılan şəxslər öz istəklərini məhv edib fitrətlərini diriltmişlər. Namazın xasiyyəti fitrəti dirçəltmməkdir.
Namaz qılan şəxsin namaz ilə ələ gətirdiyi sərmayə, həyatın çətinlikləri qarşısında süst olmur və müsibətlərdə və çətinliklərdə cəzə- fəzə etmir.
əgər bir xeyir ona çatsa qarşısını almır və başqalarını da ondan məhrum etmir.
Namaz bir sərmayədir ki, insanı paklaşdırır. Əgər o nurluq və paklığı namazdan özümüzdə hiss etmiriksə, qəbul etməliyik ki, həqiqi namaz qılmamışıq. Mümkündür namaz səhih (doğru) olsun, lakin Allah dərgahında qəbul olmasın, çünki o namaz Allah yanında qəbuldur ki, insanın ruhunu paklaşdıra. İnsan o zaman namaza da qəlbini məhar edər ki, göz və qulağını namazdan kənar vaxta da məhar etsin.
Namaz məhbubla görüş və ziyarətdir və padşah sarayında guzur tapmaq, aşiq və məşuqun görüşdüyü və bir olan Allahla razi- niyaz zamanıdır. Təkbirlə, sevinərək onun güzurunda gazır olub və salam deməklə şövq və məhəbbətlə bir daha onu görməyə intizar çəkirsən.
Onu tanımayıb sevməyirsən sə o qədər ki, başqalarıyla məşuq olub ondan qəflətdəsənsə, bəs və vaxt namazın qədrini biləcəksən?


more post like this