Meyxanəni açmaq gərək, gül fəslidir gəlmiş bahar,

Baş endirək ol səmtə ki, aşiq onu qiblə sayar.

Sübhün nəsimi bağdakı aşiqlərə müjdə verər,

Könlümdə yer vermə iki dünyada hər nemət ki, var.

İndi ki, sərvin yam-yaşıl əndamına əl çatmayır,

Məcnun söyüd baş endirib, aşiq əli ondan tutar.

Könlüm əgər gülüzlülər eşqində qəm dəryasıdır,

Meydə əlac axtarmalı, sağər meyə çarə tapar.

İndi əgər əl çatmayır gül bağının damanına,

Bir sərvqamət dilbərə bax şövq ilə, ləzzət apar!

 

 

İmam Xomeyninin arifanə şerlərindən tərcümələr Kitabından…

 

 

 


more post like this