Lahor Əhmədiyyə hərəkatının “Sülh Mesajı” (Paigham Sulh) adlı kitabından tərcümə edilmış 13 fevral 1963-cü ildə Mövlana Yaqub Xan tərəfindən yazılmış bir məqalənin belə bir başlığı var: “İslamı qəbul etmiş Şotlandiyalı Leydi Kobaldın İslam qaydalarına uyğun dəfn mərasimi. Bir Şotland dağının zirvəsində müsəlman qəbri. Baş daşında bu sözlər həkk olunub: “Allah göylərin və Yerin nurudur”.

Öz ata yurdunda vəfat etmiş bu xanım İnvernesdən 60 mil aralıda yerləşən çox böyük bir malikanəsinin mərkəzində – uca bir təpədə üzü Məkkəyə doğru dəfn edilməsini vəsiyyət etmişdir. Dəfn zamanı imamlıq edən Şeyx Mühəmməd Tufayl 30-40 adamın iştirak etdiyi bu mərasimdə xanımın vəsiyyətinə uyğun olaraq heç bir xristian nazirinin iştirak etmədiyinin şahidi olub. Dəfndə ərəbcə dualar, o cümlədən Qurandan müəyyən ayələr oxunub. Baş daşında ərəbcə yazılmış “Allahu nur-us səmavati vəl ard” sözləri də Leydi Kobaldın vəsiyyətinə görə qeyd olunub.

Şotlandiyanın Danmor qrafının ən böyük qızı olan Leydi Evelin Zeynəb Kobald (1867-1963) böyük gücə və muxtariyyata sahib idi. O, etnik milli mənsubiyyəti, əcdadları ilə ifrat dərəcə fəxr edən və ingilisləri özündən aşağı səviyyədə görən, Şotlandiyanın tipik zadəgan sinfinə mənsub bir xanım idi. Uzaq bir məkanda böyük ixtiyara sahib, müstəqil fikirli bir xanımı İslam dini hidayət etdi və gerçək Allahı ona tanıtdı və sevdirdi. Yüksək bir zirvədə və zadəganların hüzurunda bu bəyannamə ilə insanlara həqiqəti çatdırdı: “Allah göylərin və Yerin nurudur”.

Leydi Kobald həcc mərasimini icra edən ilk britaniyalı, bəlkə də, ilk qərbli xanım-zəvvar olub. Öz təəssüratlarını və qazandığı təcrübəni “Məkkə ziyarəti” (Pilgrimage to Mecca) adlı kitabında qeyd etmişdir. Onun “İlluziya ölkəsi-Kenya” (Kenya, A Land of Illusion) adlı kitabı da var.

Londonun “The Times” və “Daily Telegraph” qəzetləri xanım haqqında nekroloq dərc etdirib. Onun İslamı necə qəbul etməsi haqqında fikirləri və fotoşəkli “Bizim seçimimiz İslamdır” (“İslam Our Choice”) kitabının 171-ci səhifəsində yerləşdirilib.

Həcc ziyarətini 1933-cü ildə yerinə yetirib. Ərəbcə çox yaxşı danışa bilirdi. Onun kitabxanasında ərəb sufizminə aid kitablar və 1917-ci il nəşrli Mövlana Mühəmməd Əlinin ingilis dilinə tərcümə etdiyi Quran-kərim tapılıb. 1929-cu ildən dul qalıb və yenidən ailə həyatı qurmayıb.

“The İslamıc Review” (İslami Baxış”) jurnalında 1933-cü il 14 dekabrda Mühəmməd Peyğəmbərin (s) mövludu şərəfinə Böyük Britaniyanın Müsəlman Cəmiyyəti tərəfindən Londonda keçirilmiş təntənəli gecədə Leydi Kobaldın məruzəsi dərc olunub. Həmin yığıncaqda xanım ev sahibəsi kimi çıxış edib. Peyğəmbərin həyatı barədə söylədiyi möhtəşəm çıxışı ilə yanaşı Məkkə və Mədinə şəhərlərinin şəkillərini slayd şəklində çıraqla divarda göstərərək zalda iştirak edənlərdə canlı təəssürat oyadıb. Eyni zamanda Hira mağarasını, Peyğəmbər məscidini, Kəbəni, Məscidül-Əqsanı, Cəbəl Ühüdü və Peyğəmbərin həyatı ilə bağlı Məkkə və Mədinənin müxtəlif yerlərinin təsvirini göstərib. Bu qısa vaxt ərzində Hz. Mühəmmədin (s) olduğu müqəddəs yerləri müsəlmanlara bir daha xatırladıb, qeyri müsəlmanların yaddaşında isə silinməz iz qoyub. Onun söylədiyi çıxışından aşağıdakı sətirləri qeyd etmək istərdik:

“Xanımlar və cənablar, xüsusilə mənim müsəlman bacı və qardaşlarım! Peyğəmbərin (s) doğum günü ilə əlaqədar qeyd edilən bu gecəyə xoş gəlmisiniz! Bildiyiniz kimi bir neçə ay əvvəl mən Məkkə ziyarətində olmuşam və Peyğəmbərimizin doğulduğu və ilk 40 ilini yaşadığı müqəddəs yerləri görmüşəm. Ona hələ o zamanlar Əl-Əmin ləqəbi verilmişdi, çünki onun heç vaxt vədinə xilaf çıxdığı, yalan danışdığı, yoldaşlarını pis vəziyyətdə qoyduğu görünməmişdır. Hər zaman azyaşlı uşaqlara mehribancasına yanaşar, onlarla xoş rəftar edər və ehtiyac içində olanlara kömək əlini uzadardı. O dövrdə bütlərə tapınan, insan qurbanı tələb edən, öz qız övladlarını diri-diri torpağa basdıran cahillərin əməllərinə qəzəblənər və buna çox təəssüflənərdi. İlk dəfə bəşəriyyətə elçi-peyğəmbər olaraq seçilməsi bəyan olduğu Hira mağarasında həmin günə qədər tənha qalıb Rəbbinə dua edərdi. Peyğəmbərlik əmrini ilk olaraq xanımı Xədicəyə və daha sonra ona ən yaxın olan qohumlarına bildirir. Bütlərə inanan insanları Allah üçün ibadətə yönəltmək olduqca çətin bir iş idi. O bilirdi ki, öz qəbiləsi – Qüreyş ən qatı düşməni olacaq. Buna baxmayaraq bu sözlərlə ətrafındakı insanlara müraciət etdi: “Əgər məni doğru danışan, həqiqəti söyləyən bir insan kimi tanıyırsınızsa, məni dinləyin. Siz, ey yeganə qudrət sahibinin yaratdığı insanlar, həyat karvanınız bir gün sizdən uzaqlaşacaq və ölüm sizi haqlayacaq. Sahib olduğunuz hər şeyi tərk etməli olacaqsınız. Sizinlə əbədi qalan yalnız bu dünyada etdiyiniz əməlləriniz olacaq. Tərifə layiq olan yeganə varlıq Allahdır ki, Onun adları təkrar olunmağa dəyər. O, xidmət edilməyə layiq bir əzəmət sahibidir. Yalnız Onu düşünün, Onun hüzurunda əyilin. Yalnız Ona inanın, Ondan qorxun. Onunla heç kim müqayisə edilə bilməz, Onun izni olmadan heç kim və heç nə var ola bilməz. Buna görə də Allahla sizin aranızda olan vasitəçinin – Peyğəmbərin sözlərinə əhəmiyyət verin”.

Bundan sonra Hz. Mühəmmədin (s) keşməkeşli, çətin həyatı başlayır. Tərəfdarları şəhid edilir və ya ağır işgəncələrə məruz qalır. Nəhayət, Mədinəyə hicrət edir. Artıq ona itaət edən müsəlmanlarla asi olan kafirlərə qarşı 10 il davam edən cihad dövrü başlayır. Nəhayət, öz missiyasını sona çatdırır və bütpərəstliyə son qoyulur. Peyğəmbər (s) qələbə ilə Məkkəyə qayıdır. Onu nə qədər uca tutaraq bir kral kimi hörmət etsələr də, yenə öz sadə həyatına davam edir. Allahın Rəsulu öz davamçılarına vəsiyyət edərək onları elm öyrənməyə, həyat hadisələrinə şüurlu yanaşmağa çağırır və buyurur ki, “alimin mürəkkəbi şəhidin qanından daha dəyərlidir”. Çünki elm bizim yaxşını pisdən (haqqı batildən) ayırma bacarığımız, Allaha gedən yolu işıqlandıran bir nur, əsl səadətimizə çatmaq üçün bir vasitədir, düşmən əleyhinə istifadə etdiyimiz silahdır”. Onun davamçıları İslam dinini nəinki Asiyada, hətta Misir, Şimali Afrika, İspaniya və Cənubi Avropada yayaraq müxtəlif universitet, məscid, xəstəxanalar və şəhərlərdə məktəblər təşkil edib və öz imanlarına sarılaraq İslam dinini sivilizasiyanın fənəri kimi əllərində tutaraq xürafat və nadanlıq içində boğulan, qaranlıq Avropaya işıq salmışdılar.

Mühəmməd (s) bu dünyada ən böyük Peyğəmbər və şəxsiyyət olub. Biz müsəlmanlar Qurandan və ondan nümunə götürərək həyatımızı onun görmək istədiyi kimi imanla yaşamağa çalışmalıyıq, çünki o bilirdi ki, bəşəriyyətin yaralarını məhz İslam dini sağalda bilər”.

muselmanqadin.org

http://qafqaz.ir/az

 

 

 

TANINMAYAN MƏZLUMLAR

Malala Yusifzay, 16 yaşlı Pakistan vətəndaşı, qadın haqları aktivisti, elm və təhsil hüququnun amansız müdafiəçisi və ən başlıcası – dünya və qərb mediasının sevimlisi, “islamçı terroristlərə mətanətlə sinə gərən qəhrəman müsəlman övladı”, hər kəsin tanıdığı və hər kəsə tanıtdırılan, qüdrətli medianın hər zaman diqqət mərkəzində olan bir qızdır. Və siyahını bir az da uzada bilərik: Pakistanın Milli Sülh mükafatı, Amnesty İnternational Beynəlxalq İnsan Haqları Təşkilatının mükafatı, “Britaniyanın Fəxri” mükafatı, Saxarov və Anna Politkovskaya mükafatları laureatıdır. Nəhayət, yazdığı ilk kitab olan “Mən Malalayam” üçün Nobel mükafatına namizəd kimi təqdim edilən bu Şərq görünüşlü, amma qlobal beyinli, qaraqaş və qaragöz müsəlman qızı BMT-də nitqlə çıxış etmiş və ABŞ Prezidenti Barak Obama tərəfindən Ağ Evdə də qəbul edilmişdi. Hər yerdə həm cəsarətli, həm də xoşməramlı sülh göyərçini kimi təqdim edilən bu qız taliban qruplaşmasının hədəfində olan, müsəlman dünyası tərəfindən rədd edilən qəhrəman bir qız, ”əzilən müsəlman qadınları”nın bir simvolu olmuşdur.

Malala Pakistanın Svat vadisində yerləşən Minqora şəhərində doğulub, boya başa çatıb. Uşaqlıqda həkim olmaq istəsə də, atası onu siyasətə cəlb etmiş, populist çıxışlara yönləndirmişdir. Bloqunda qızları təhsildən məhrum etdiyi üçün taliban rejimini, İslam ekstremizmini tənqid edən Malala hədə-qorxulara baxmadan “fəaliyyətinə” davam etmiş və günlərin bir günü dərsdən evə gələrkən taliban əsgərlərinin hücumuna məruz qalmış və başından ağır yaralanmışdı. Maraqlıdır ki, sərrast atıcılıqları ilə məşhur olan taliblər Malalaya çox yaxın məsafədən silah açsalar da və iki yerdən yaralasalar da, öldürə bilmirlər. Daha da maraqlısı isə İngiltərədə Kraliçanın Birminqem xəstəxanasında başından yaralandığı üçün beyin əməliyyatı keçirən Malala dünya mediası qarşısına hər zamankı qara və gur saçları ilə çıxmış və bir çox ekspertlərin diqqətini çəkmişdi. Atası məktəb direktoru olan bu qızın indi təhsil haqlarından yana-yana bəhs etməsi heç də inandırıcı görünməsə də, onun “İslam ekstremizminə” cəsarətlə qarşı çıxan, bütün dünyada uşaqların və qadınların təhsil haqlarının fəal müdafiəçisi kimi tanınması qüdrətli media tərəfindən artıq təmin olunmuşdur. Əzilən sinfin nümayəndəsi, ən təbii ehtiyacları əlindən alınan milyonlarla yazıq müsəlman qızlardan biri kimi təqdim olunan, əslində zəngin ailədən olan Malala indi ailəsi ilə İngiltərədə yaşayaraq siyasi fəaliyyətini davam etdirir. Atası isə Pakistanın Birminqemdəki Konsulluğunda bir vəzifə ilə təmin olunmuşdur. Hər nitqindən sonra ayaq üstə alqışlanan Malala qələmini qılınca bənzətmiş, ingilis jurnalist Kristina Lemb ilə həmmüəllif olaraq (daha doğrusu, onun diqtəsi ilə) yazdığı kitabını isə “Mən Malalayam. Təhsil uğrunda mübarizə apardığı üçün talibanlar tərəfindən güllələnən bir qız” adlandırmışdır. Malalaya görə, “bir terrorist üçün savadlı qızdan qorxulu heç bir şey ola bilməz” və ona atılan güllə bütün müsəlman qızlarına atılmışdır.

Bütün müsəlman qızlarından söz düşmüşkən, diqqətinizə başqa bir qızı, İrakın Bağdad şəhərindən 20 km aralıda yerləşən Mahmudiyə qəsəbəsinin 14 yaşlı sakinini – Abir Qasım Həmzə Əl-Cənabini təqdim edirik. Malaladan fərqli olaraq, kasıb bir ailədə dünyaya gələn və amerikan işğalından sonra məktəbə də gedə bilməyən Abir kiçik bacısı ilə evdə qalmağa və anasına yardım etməyə məcbur olmuşdu. Talibanların nəzarəti altında olsa da, məktəbə gedə bilən, evində şəxsi bloqunu yarada biləcək qədər imkanlara malik olan Malaladan çox fərqlənirdi Abirin həyatı. Ölkəsini işğal edən amerikan əsgərlərinin hərbi bazası isə evlərindən cəmi 200 m aralıda yerləşirdi. O bazada Malalanın ciddi-cəhdlə can atdığı elm və təhsilə yiyələnmiş, “mədəni və inkişaf etmiş” cəmiyyətin üzvləri olan yüksək rütbəli amerikan hərbiçiləri vardı. Onlardan biri də Stiven Qrin idi. Abiri həyətlərində iş görərkən, küçədən keçərkən görmüş və diqqətini cəlb etmişdi. Qonşuların verdiyi ifadələrdə Stivenin ona dəfələrlə səsləndiyi, “əla” mənası ilə baş barmağını yuxarıda tutaraq işarətlər verdiyi görülmüşdü. Və belə günlərin birində 2006-cı ilin mart ayının 12-də Stiven Qrin özü kimi iki əsgər yoldaşı ilə birlikdə viski içib kart oynadıqdan sonra, əylənmək üçün Abirin yaşadığı evə gəlir. Qəflətən içəri girib Abiri qonşu otağa sürükləyən iki digər əsgər ona təcavüz edərkən, Stiven qızcığazın atasını, anasını və beş yaşlı bacısını oradaca güllələyir. Dostlarının ardınca özü də təcavüz etdikdən sonra, yastığı üzünə dayayaraq gülləsini bədbəxt uşağın başına sıxır. Bununla kifayətlənməyərək, iz qalmasın deyə evi yandırırlar. Bundan sonra heç bir şey olmamış kimi vəzifələrinə davam edib vaxtları çatanda qürurla vətənlərinə – “arzular və nağıllar dünyası” Amerikaya qayıdırlar. Və bu hadisədən uzun müddət Abirin yaxın qohumlarından başqa heç kimin xəbəri olmadı. ABŞ silahlı qüvvələri bu hadisəni yerli sünni-şiə qarşıdurması kimi qələmə verərək məsələni bağladılar. Lakin Abirin əmisi və digər qohumları bu işin ucunu buraxmayaraq səslərini hər yerdə qaldırmağa başladıqdan sonra ABŞ administrasiyası bu dəhşətli cinayəti qəbul etməyə məcbur oldu və əsgərlərini ömürlük həbs cəzasına məhkum etdi.

Şəkildə gördüyünüz Stiven Qrindir. Bu şəxs “ən azad ölkənin igid əsgəri”, mühakimə olunarkən özünə “ağlım başımda deyildi”, “məni oraya göndərməsəydilər, bu hərəkətləri də etməyəcəkdim” kimi bəraətlər qazandırmağa çalışsa da, son olaraq verdiyi bu ifadə bütün Qərb dünyasının ədalətini bizə açıqca nümayiş etdirir: “Biz iraklıların insan olduqlarını düşünmürdük”.

Balaca Abirin faciəsi statistik rəqəmlər içərisində itib-batmış milyonlarla insan faciəsindən biridir. Və bu müharibələrin layihələrini cızan, başlanmasına zəmin hazırlayan çirkin qüvvələr yalnız ölüm faciələrinə deyil, həm də insan mənəviyyatının çirkinləşməsinə, insanlığın aradan getməsinə səbəb vermiş olurlar. Sülh zamanlarında qarışqanı belə incitməyə ürək etməyən insan övladı savaş meydanında Şeytanı da törətdiyi əməllərlə mat qoya bilir. Ona görə də indi dünya ədəbiyyatında müharibə əleyhinə bir çox kitablar mövcuddur və hamısı da haqlıdır. Həris iddialar və yanlış qərarlarla başlayan bu savaşlar dünyaya yaşamaq və yaratmaq üçün gələn hər bir insana qarşı cinayət deməkdir. Amma insanların müəyyən bir qisminin torpaqlarını əlindən aldıqdan sonra, onların yeraltı və yerüstü sərvətlərinə sahib çıxdıqdan sonra sülhü tərənnüm etmək və müharibəni pisləmək heç də səmimi görünmür. Ədalət bərqərar olmadıqdan sonra sülhdən danışmaq, yenə də çirkin imperialist qüvvələrin dəyirmanına su tökmək deməkdir.

Bütün islamçı qüvvələri terrorist adlandıran və təhsilin bir nömrəli düşməni kimi göstərən Malala çıxışlarında İslamı da inkişaf və tərəqqidən geri qoyan bir din olduğunu şüurlara yerləşdirməkdə davam edir və bu “xidmətləri” müqabilində BMT tərəfindən onun şərəfinə “Malala günü” deyə bir bayram da təsis edilmişdir. Onun bu fəaliyyətinə açıq məktubla cavab verən bir Taliban əsgəri Malalanı bu faktlara diqqət etməyə çağırır: “İngiltərə tərəfindən işğal olunmadan öncə, Hindistandakı təhsil səviyyəsi haqqında sənə məlumat vermək istəyirəm. Yalnız onu təsəvvür etməyin kifayətdir ki, yerli və sadə insanlar Britaniya əsgərlərinə ərəb, hindi, urdu və fars dillərini öyrətmək üçün işə cəlb olunurdular. Müsəlman Osmanlı hökmdarları tərəfindən idarə olunan bu ölkələrdə hər şeydən çox məhz təhsil məsələlərinə vəsait ayrılırdı, bu ölkələrdə o zamanlar ən çox ehtiyac duyulan şeylər, ipək, kənd təsərrüfatı, tekstil və hətta gəmiqayırma sənayeləri inkişaf etmişdi. O dövrün məscidləri sənin indi gördüklərinə heç bənzəməz, o məscidlər elm və təhsil ocağı idi, hər məscid eyni zamanda həm də bir məktəb idi. Sənin indi təbliğ etməkdə olduğun təhsil sisteminin əsl mahiyyətini 1835-ci ildə Ser Makalayın Britaniya Parlamentindəki çıxışında tam çılpaqlığı ilə görə bilirik: “Bizim indi bütün fəaliyyətimiz, hökmranlığımız altında olan kütlə ilə özümüz arasında tərcüməçilər hazırlamaq olacaqdır. Bu elə bir insanlar sinfi olmalıdır ki, görünüşünə, dərisinə, qanına görə hindli, zövqünə, fikrinə, mənəviyyatına və intellektinə görə isə ingilis olsun”.

Bax belə, Malala, madam ki, insan haqlarından yüksək səslə danışmağa başlamısan, başına dəyən bircə gülləyə sərf etdiyin zamanın yarısını Amerika hökumətinin tətbiq etdiyi Drone hücumlarına da sərf et. Diqqətini bir az da Əfqanıstanda sadəcə gülləsini istifadə etmək üçün uşaqlı-qadınlı 16 nəfəri bir avtomat cərgəsi ilə yerə sərən Robert Belasa ayır. Özbəkistanda bir milyondan artıq müsəlman qadınının sterilizasiya olunmasına yönəlt. Və nəhayət, çox sevdiyin ABŞ-ın xarici işlər katibi, yəhudi əsilli Henri Kessingerin 1973-cü ildə “üçüncü dünya ölkələrinin əhalisinin 80%-ə qədər azaldılması” haqqında dediyi sözləri diqqətinə çatdıraraq, bir daha təkrar edirəm ki, sənin müdafiə etdiyin təhsil, insanlığa fayda verən təhsil deyil, bir sionist məhsulu, bir Obama ixtirasıdır”.

Yaşadığımız bu çətin zamanda kimin qəhrəman, kimin satqın olduğunu anlamaq bəzən mümkün olmur, sionist mediası dünyada baş verən hadisələri öz xeyirinə görə elə incə şəkildə dizayn edir ki, insanlar zalımla məzlumun yerini dəyişik salır, haqqı nahaqqa qurban verir. Elə ona görə də marionet liderlər tərəfindən idarə edilən müsəlman ölkələrində imanlı insanlar özləri də bilmədən zalımı dəstəkləyir, zülm altında əzilən dindaşlarının vəziyyətinə biganə qalır. Ən dəhşətlisi isə odur ki, özlərini belə faciələrdən sığorta olunmuş hesab edirlər, dünya sionizmini tanımadıqları üçün bu gün müttəfiq kimi görünən super güclərin onlara qarşı heç vaxt xəyanət etməyəcəyini zənn edirlər. Halbuki sionistin sionistdən başqa dostu olmaz və onlar Nəcib Fazilin də dediyi kimi, “bir yumurta bişirmək üçün bütün dünyanı oda-alova verəcək qədər zavallıdırlar”. Sionizm yalnız İslam əleyhinə deyil, bütün insanlığa qarşı yönəlmiş bir cərəyandır, onun əsas qayəsi bütün dünyadakı sərvətlərin kiçik bir qrup insanlara aid olması, bütün insanların bu kiçik qrupun mənafelərinə xidmət etməsidir. Allaha şükürlər olsun ki, artıq yalnız İslam ölkələrində deyil, dünyanın bir çox nöqtələrində, həmçinin də ABŞ-ın öz içində bunu anlayan və qarşı çıxan insanlar var və onların sayı durmadan artır.

Yazımı faşizm zamanında Almaniyada protestant keşişlərindən biri olmuş, Hitlərə qarşı açıq mübarizə aparan Martin Fridrix Nimöllerin sözləri ilə bitirmək istəyirəm: “Faşistlər kommunistlər üçün gələndə mən susdum, çünki kommunist deyildim, sonra onlar sosial-demokratların dalınca gəldilər, mən susdum, sosial-demokrat deyildim. Daha sonra onlar həmkarlar ittifaqlarının fəalları üçün gəldilər, mən susdum, həmkarlar ittifaqının üzvü deyildim. Bundan sonra onlar yəhudiləri almağa gəldilər, mən yenə də susdum, çünki yəhudi deyildim. Ən sonda onlar mənim üçün gəldilər və artıq o zaman məni müdafiə etmək üçün etiraz edəcək heç kim qalmamışdı”.

muselmanqadin.org

http://qafqaz.ir/az


more post like this