Könlümü verdim sənə, yox kimsəm səndən səva,

Sənsən ey cani cahanı tək çatan imdadıma.

Ey misilsiz gül, sənin rüsxarına mən aşiqəm,

Sənsiz Allaha qəsəm, canım da düşməz yadıma.

Mən sənin həmrahınam, bir an belə ayrılmaram,

Neyləyək, bir zəng səsi bizdən yetişməz yanına.

Pərdəni qaldır üzündən təkcə rüsxarın görüm,

Bundan özgə istəyim yox, and o şirin canına.

Olmasan qoynumda sən ey pərdəli canan mənim,

Almaram Qüdsü, satarlarsa əgər bir arpaya.

Cənnət, huri, qəsrlərdən söhbət açma gəl mənə

Dost üzündən başqa sınmaz bir gözəllik canıma.

 

 

İmam Xomeyninin arifanə şerlərindən tərcümələr Kitabından…

 

 

 

 


more post like this