Çatması kəc qaşının qibleyi-mehrabımdır,

Hörüyün eşməsi əsrari-təbu tabımdır.

Könül əhlinin əgər vəsfdə var abadı,

Üzünü, zülfünü öymək mənim adabımdır.

Hər nə ki, gördüm həriflərdən ayıqlıqdan idi,

Məstlər içrə ayıqlıq, yuxu ərbabımdır.

Müddəilər üzər elmü əməl okeanında,

Huşsuzam, məstəm, mey sağəri girdabımdır.

Öz günahından hamı tövbə edib, üzr istər,

Tövbəkarım mənə taətdəki əhbabımdır.

Vermərəm mən bu yolu başqa yola vəllahi,

Yoğrulan gül üzün eşqiylə geli-abımdır.

Hər kəsin bir payı vardırsa qəmü şadlıqdan,

Mayası şadlığımın camda-maye-nabımdır.

 

 

İmam Xomeyninin arifanə şerlərindən tərcümələr Kitabından…

 

 

 

 

 


more post like this