Bahar gəldi aparsın qəm, yeni qəmlər əyan oldu,

O qəddi sərv dərdindən ürək, can laxta qan oldu.

Sevənlər dəstə-dəstə bağlayıb yük köçdülər, amma,

Bizim əhvalımız, qaldıq geri, xeyli yaman oldu.

Gülün hicrində bülbül, bülbülünsə gül fərağında,

Gülüstanda hərə öz şivəsi ilə nəğməxan oldu.

Səba dildarımın gül çöhrəsindən örtüyü aldı,

Mənim tək döndü Məcnuna ona hər kim baxan oldu.

Bahar gəldi gülüstandan soyuq qaçdı, sarı getdi,

Günəşdən bac yaşıllandı, çəmən gülgun liqa oldu.

Bahar gəldi, bahar gəldi, gülüzlü növbahar gəldi,

De aşiqlər mey içsinlər, xumar qalmaq fəna oldu.

 

 

İmam Xomeyninin arifanə şerlərindən tərcümələr Kitabından…

 

 

 

 

 


more post like this